Een Hollywood-sprookje uit Warth-Schröcken.
Een dorp vol Olympische kampioenen.
Soms levert de sport de mooiste verhalen op – en soms komen die uit de allerkleinste dorpjes. Warth-Schröcken in Vorarlberg, een besneeuwd juweeltje met amper 175 inwoners, is zo’n plek. Het is bijna niet te geloven dat uit dit rustige dorpje maar liefst drie Olympische atleten komen – elk op zijn eigen manier een kampioen, elk verhaal een klein sprookje.
Johannes Strolz: De verrassende held van Peking.
Het was een van de meest emotionele momenten van de Olympische Winterspelen van 2022: heel Oostenrijk hield de adem in toen Johannes Strolz over de pistes van Peking raasde. De zoon van Olympisch kampioen Hubert Strolz (Calgary 1988) gold altijd al als een talent, maar op 29-jarige leeftijd had bijna niemand nog gerekend op een doorbraak. Toch gebeurde het ongelooflijke.
In Peking vierde Johannes zijn persoonlijke triomf: goud in de combinatie, zilver in de slalom en nog eens goud in de teamwedstrijd. Een hele natie leefde mee, de social-mediagemeenschap vierde hem onder de hashtag #stolzaufstrolz, en Warth barstte van de trots.
Zijn weg daarheen was allesbehalve eenvoudig: wereldbekerdebuut in 2013, eerste punten in 2018, top-tien-klasseringen pas in 2020 – en uiteindelijk de uitsluiting uit de ÖSV-selectie in 2021. Maar Johannes gaf niet op. Hij bleef op eigen kosten trainen, slijpte zelf zijn skiranden, waxte zijn ski’s en fungeerde als zijn eigen serviceman – daarbij ondersteund door zijn vader Hubert.
En toen, in januari 2022, kwam de doorbraak: met startnummer 38 won hij op sensationele wijze zijn eerste wereldbekerwedstrijd in Adelboden en verzekerde hij zich van een ticket voor de Olympische Spelen. Een familie-sprookje, 34 jaar na de triomf van vader Hubert.
„Het is ongelooflijk dat we dit allebei hebben kunnen bereiken. Het is gewoon mooi als de sport zulke verhalen schrijft”, zei Hubert Strolz trots.
Hubert Strolz: De wegbereider.
Zo vader, zo zoon!
Tegenwoordig leeft hij teruggetrokken in zijn geboortedorp Warth, waar hij samen met zijn vrouw Birgit het Haus Hubertus runt. Daar zorgt Birgit voor de gasten, terwijl Hubert zijn tweede passie nastreeft: de landbouw. Tussen stal en akkers leidt hij het eenvoudige dorpsleven, maar blijft hij nauw verbonden met de skisport. Als ervaren skileraren van de plaatselijke skischool van Warth deelt hij zijn expertise en zijn passie voor de sport al met de allerkleinsten. Veel talenten hebben hun eerste stappen op de ski’s aan hem te danken, en daarmee blijft hij het hart van de skifamilie Strolz – een combinatie van ervaring, liefde voor de sport en familietraditie, die nu in zijn zoon Johannes een nieuwe, schitterende voortzetting vindt.
Wiltrud Drexel: de pionier.
Maar daar bleef het niet bij: al in 1968/69 won ze de wereldbeker afdaling en toonde daarmee al vroeg haar uitzonderlijke talent op het internationale toneel. In totaal behaalde ze 22 podiumplaatsen in de wereldbeker, waaronder vijf overwinningen in de afdaling, en bewees daarmee jarenlang consistentie, moed en snelheid. Ook op wereldkampioenschappen maakte ze indruk, bijvoorbeeld met de bronzen medaille in de afdaling in 1974.
Tegenwoordig woont Wiltrud Drexel nog steeds in Warth, in het hart van het dorp, en runt ze een pension. Wie haar bezoekt, voelt nog steeds de passie die ze op de pistes bracht. Voor de jonge generatie skiërs in Warth-Schröcken is ze een levend voorbeeld – een symbool dat zelfs uit de kleinste dorpjes iets groots kan ontstaan.
Warth-Schröcken: een Olympisch dorp.
Drie Olympische atleten uit één dorp – dat is niet alleen indrukwekkend, maar bijna ongelooflijk. De regio biedt optimale omstandigheden voor wintersport: 85 liften, 300 km skipistes, sneeuwzeker tot laat in het seizoen, midden in het prachtige landschap van de Arlberg. Geen wonder dus dat talenten als Johannes Strolz, Hubert Strolz en Wiltrud Drexel hier tot bloei konden komen.
Warth-Schröcken is niet alleen een besneeuwd dorpje in het hart van Vorarlberg – het is een plek waar dromen op ski’s uitkomen en waar Olympische verhalen worden geschreven.