Tussen de herfst en de winter op de Hochtannbergpas.
Als je kijkt naar het bronskleurige gras dat plat op de hellingen ligt en ziet hoe de zon nog maar net boven de Karhorn opkomt, zou je bijna denken dat de bergen langzaam tot rust komen. Lange schaduwen glijden over het landschap. De berghutten zijn gesloten.
Maar deze rust is bedrieglijk. Want voor de mensen op de Hochtannbergpas begint nu een heel bijzonder seizoen: ergens tussen de herfst en de winter, tussen het rustige laagseizoen en het naderende hoogseizoen. En inderdaad – de eerste sneeuwvlokken zijn net gevallen.
Maar deze rust is bedrieglijk. Want voor de mensen op de Hochtannbergpas begint nu een heel bijzonder seizoen: ergens tussen de herfst en de winter, tussen het rustige laagseizoen en het naderende hoogseizoen. En inderdaad – de eerste sneeuwvlokken zijn net gevallen.
Warth en Schröcken bij de Hochtannbergpas. Het is nog steeds laagseizoen in Vorarlberg, hier boven op 1.679 meter boven zeeniveau. We zijn onderweg om te genieten van het uitzicht en de wandelpaden, om rust en ontspanning te vinden – en om de mensen uit deze bergstreek te leren kennen.
Samen tellen de twee gemeenten amper 394 inwoners. Elk van hen heeft zijn eigen karakter, zijn eigen charme en zijn eigen filosofie.
Samen tellen de twee gemeenten amper 394 inwoners. Elk van hen heeft zijn eigen karakter, zijn eigen charme en zijn eigen filosofie.
Tussen de twee plaatsen, precies op de pas, staat de kleine Simmelkapel. Al 500 jaar trotseert dit kerkje hierboven de barre omstandigheden van deze afgelegen plek.
Tot het einde van de 19e eeuw woonden er in de zogenaamde Hochkrumbacher gemeente zelfs twaalf gezinnen. Een zwaar leven op grote hoogte. In een bijzonder koude winter moesten de bewoners ooit zelfs de weinige kerkbanken als brandhout gebruiken om zich tegen de ijzige kou te beschermen.
Die tijden zijn gelukkig al lang voorbij. Tegenwoordig staat er op deze historische plek een modern hotel. De Hochtannbergpas is het startpunt voor talrijke wandelingen en bergtochten – en in de winter onderdeel van de meest noordelijke uitloper van het grootste skigebied van Oostenrijk: Ski Arlberg.
300 kilometer aan skipistes, verbonden door meer dan 85 kabelbanen en liften, en zo’n 200 ongerepte diepsneeuwafdalingen maken de regio tot een waar freeride-eldorado in de Alpen.
Tot het einde van de 19e eeuw woonden er in de zogenaamde Hochkrumbacher gemeente zelfs twaalf gezinnen. Een zwaar leven op grote hoogte. In een bijzonder koude winter moesten de bewoners ooit zelfs de weinige kerkbanken als brandhout gebruiken om zich tegen de ijzige kou te beschermen.
Die tijden zijn gelukkig al lang voorbij. Tegenwoordig staat er op deze historische plek een modern hotel. De Hochtannbergpas is het startpunt voor talrijke wandelingen en bergtochten – en in de winter onderdeel van de meest noordelijke uitloper van het grootste skigebied van Oostenrijk: Ski Arlberg.
300 kilometer aan skipistes, verbonden door meer dan 85 kabelbanen en liften, en zo’n 200 ongerepte diepsneeuwafdalingen maken de regio tot een waar freeride-eldorado in de Alpen.
De Hochtannbergpas is door de jaren heen een plek van hoop en vrede gebleven. Een van de weinige wereldvredeskruisen ter wereld staat van ver zichtbaar op de Simmel, een 1.754 meter hoge heuveltop. Een krachtplek. Een monument dat tot nadenken stemt.
Ook de mensen die ten oosten en ten westen van deze pas wonen, dragen een bijzondere vorm van vrede in zich. Hier lijkt iedereen zijn plek te hebben gevonden – zowel in Warth als in Schröcken.
Een weldadig pragmatisme ontmoet hier twee verschillende tijdsgevoelens: een lang vervlogen wereld, waarvan de wijzers bijna stil lijken te staan, maar ook een krachtige moderniteit die open naar de toekomst kijkt en nieuwe wegen inslaat.
Ook de mensen die ten oosten en ten westen van deze pas wonen, dragen een bijzondere vorm van vrede in zich. Hier lijkt iedereen zijn plek te hebben gevonden – zowel in Warth als in Schröcken.
Een weldadig pragmatisme ontmoet hier twee verschillende tijdsgevoelens: een lang vervlogen wereld, waarvan de wijzers bijna stil lijken te staan, maar ook een krachtige moderniteit die open naar de toekomst kijkt en nieuwe wegen inslaat.
Bekende personen uit Warth-Schröcken.
Zo is er bijvoorbeeld Herbert Ritter, die al meer dan 60 jaar de skibus hierheen rijdt. Of Patrik Marinelli, die als vierde generatie het Hotel Adler runt en tegelijkertijd als eerstehulpverlener bij het Rode Kruis en als reddingshulp bij luchtvaartongevallen van gasten en lokale bewoners in actie komt.
We ontmoeten een burgemeester die in de winter ook nog eens als springmeester werkt. Een familie met een unieke Olympische geschiedenis. En mensen die in deze buitengewone bergwereld hun werkplek hebben gevonden: als wandelgids, als skileraar – of als beide.
Want één ding wordt al snel duidelijk: de creativiteit, de motivatie en de bijzondere filosofie van de mensen hebben deze regio gevormd. Ze hebben een plek gecreëerd waar je niet alleen op vakantie gaat, maar ook graag tijd doorbrengt.
We ontmoeten een burgemeester die in de winter ook nog eens als springmeester werkt. Een familie met een unieke Olympische geschiedenis. En mensen die in deze buitengewone bergwereld hun werkplek hebben gevonden: als wandelgids, als skileraar – of als beide.
Want één ding wordt al snel duidelijk: de creativiteit, de motivatie en de bijzondere filosofie van de mensen hebben deze regio gevormd. Ze hebben een plek gecreëerd waar je niet alleen op vakantie gaat, maar ook graag tijd doorbrengt.
De familie Schwarzmann.
Jakob Schwarzmann.
Wie vanuit het westen, vanuit de richting van het Bregenzerwald, de Hochtannbergpas nadert, doorkruist eerst de gemeente Schoppernau. Vanaf hier wordt het terrein aanzienlijk steiler: Schröcken ligt meer dan 400 hoogtemeters boven Schoppernau – en toch zo’n 500 meter onder het opvallende Wereldvredeskruis op de Simmel.
Hierboven staat een 4****-berghut. In de zomer van 2022 opende deze voor het eerst haar deuren. Voor wandelaars. Voor skiërs. Voor gezinnen, levensgenieters en natuurliefhebbers. Eigenlijk een beetje voor iedereen: het Berghaus Schröcken.
Wandegids Andi is nog in het huis. Hij laat de gasten maar al te graag de natuur direct voor de deur zien. Jakob en Paul staan echter al in de startblokken.
„Wij zijn gepassioneerde skiërs. Graag ook buiten de pistes in de diepe sneeuw. Daar staan de noordhellingen van deze regio om bekend. En als de tijd het toelaat, zijn we ook actief als gediplomeerde skileraren.“
Hierboven staat een 4****-berghut. In de zomer van 2022 opende deze voor het eerst haar deuren. Voor wandelaars. Voor skiërs. Voor gezinnen, levensgenieters en natuurliefhebbers. Eigenlijk een beetje voor iedereen: het Berghaus Schröcken.
Wandegids Andi is nog in het huis. Hij laat de gasten maar al te graag de natuur direct voor de deur zien. Jakob en Paul staan echter al in de startblokken.
„Wij zijn gepassioneerde skiërs. Graag ook buiten de pistes in de diepe sneeuw. Daar staan de noordhellingen van deze regio om bekend. En als de tijd het toelaat, zijn we ook actief als gediplomeerde skileraren.“
Andi Tomann.
Eigenlijk gaat Andi liever wat sneller. Als trailrunner in de bergen bij hem in de buurt. Bijvoorbeeld tijdens de Seven Summits Tour Schröcken – een bijzonder liefdadigheidsevenement.
Zeven toppen. 48 kilometer. 4.300 hoogtemeters. In één keer, natuurlijk. Andi was bijna negen uur onderweg voordat hij dit buitengewone doel bereikte. Een indrukwekkende prestatie.
Zijn passie voor de sport heeft echter nog een ander voordeel: Andi kent hier vrijwel elk pad – hoe lang of uitdagend het ook is.
Zeven toppen. 48 kilometer. 4.300 hoogtemeters. In één keer, natuurlijk. Andi was bijna negen uur onderweg voordat hij dit buitengewone doel bereikte. Een indrukwekkende prestatie.
Zijn passie voor de sport heeft echter nog een ander voordeel: Andi kent hier vrijwel elk pad – hoe lang of uitdagend het ook is.
Stefan Strolz.
We zijn de Hochtannbergpas in oostelijke richting overgestoken. Langs de Simmel en weer naar beneden, rechtstreeks naar de gemeente Warth. De winter lijkt nu inderdaad niet ver meer weg te zijn. De laatste voorbereidingen zijn in volle gang; binnenkort begint het skiseizoen weer.
Daarmee breekt ook voor Stefan Strolz een bijzondere tijd aan. Hij is burgemeester van de op één na kleinste gemeente van Vorarlberg – direct gevolgd door Schröcken.
Hier kent iedereen elkaar. Dat maakt het ambt van burgemeester niet altijd even gemakkelijk. Het kan best gebeuren dat een foto van een defecte straatlantaarn rechtstreeks op zijn mobiel terechtkomt. Hij neemt zulke situaties met humor op – inmiddels al twaalf jaar lang.
Daarmee breekt ook voor Stefan Strolz een bijzondere tijd aan. Hij is burgemeester van de op één na kleinste gemeente van Vorarlberg – direct gevolgd door Schröcken.
Hier kent iedereen elkaar. Dat maakt het ambt van burgemeester niet altijd even gemakkelijk. Het kan best gebeuren dat een foto van een defecte straatlantaarn rechtstreeks op zijn mobiel terechtkomt. Hij neemt zulke situaties met humor op – inmiddels al twaalf jaar lang.
„Mijn doel is om de gemeente voort te zetten zoals we die van onze ouders hebben overgenomen. Waardering is daarbij bijzonder belangrijk – zeker in deze tijd. Maar dat betekent ook dat we met de tijd mee moeten gaan.”
Stefan Strolz is echter niet alleen burgemeester, maar in zekere zin ook springmeester. Je hoort het goed: als hoofd van de lawinecommissie zit hij zelf in de helikopter om met gerichte explosies gecontroleerde lawines te veroorzaken.
Patrik Marinelli.
Niet ver van de plek waar de lawine destijds de vallei bereikte, ontmoeten we Patrik Marinelli. De 32-jarige runt het Hotel Adler al in de vierde generatie.
De ligging is uitzonderlijk – net als de geschiedenis van het hotel.
De ligging is uitzonderlijk – net als de geschiedenis van het hotel.
Hubert Strolz & Herbert Ritter.
Als de sneeuw weer metershoog op de bergen ligt, breekt ook voor Hubert Strolz en Herbert Ritter een bijzondere tijd aan. Beiden zijn hier alom bekend – ieder op zijn eigen manier.
Herbert Ritter.
Herbert Ritter rijdt al 60 jaar met de skibus op de Hochtannbergpas – met veel humor, geduld en een indrukwekkende kalmte.
Zes decennia geleden moest 32 pk daarvoor volstaan. Een sneeuwploeg werd destijds zonder meer geïmproviseerd met een ongebruikelijke constructie direct aan de vooras van het busje. Voorzichtigheid was daarbij het hoogste gebod.
Toch bracht Ritter zijn passagiers altijd veilig naar hun bestemming. Zelfs in de winter van 1966, toen de wegen werden gedomineerd door metershoge sneeuwverstuivingen van meer dan acht meter hoog. Om wintersporters destijds tegen de sneeuwmassa’s te beschermen, vervoerde hij meer dan 20 mensen dicht opeengepakt in zijn voertuig.
Ritter bleef kalm – en is dat tot op de dag van vandaag gebleven. Zonder ongelukken. Een heel beroepsleven lang.
Ook talrijke prominente gasten hebben al in zijn bus gezeten. Caroline van Hannover, de prinses van Monaco, bijvoorbeeld. Of een vorst van Liechtenstein, die waarschijnlijk verrast was toen zijn chauffeur zich zonder omwegen aan hem voorstelde als „Ritter von Schröcken“.
Zes decennia geleden moest 32 pk daarvoor volstaan. Een sneeuwploeg werd destijds zonder meer geïmproviseerd met een ongebruikelijke constructie direct aan de vooras van het busje. Voorzichtigheid was daarbij het hoogste gebod.
Toch bracht Ritter zijn passagiers altijd veilig naar hun bestemming. Zelfs in de winter van 1966, toen de wegen werden gedomineerd door metershoge sneeuwverstuivingen van meer dan acht meter hoog. Om wintersporters destijds tegen de sneeuwmassa’s te beschermen, vervoerde hij meer dan 20 mensen dicht opeengepakt in zijn voertuig.
Ritter bleef kalm – en is dat tot op de dag van vandaag gebleven. Zonder ongelukken. Een heel beroepsleven lang.
Ook talrijke prominente gasten hebben al in zijn bus gezeten. Caroline van Hannover, de prinses van Monaco, bijvoorbeeld. Of een vorst van Liechtenstein, die waarschijnlijk verrast was toen zijn chauffeur zich zonder omwegen aan hem voorstelde als „Ritter von Schröcken“.
Hubert Strolz.
We ontmoeten Hubert Strolz ’s avonds. Wie aandachtig door de regio rijdt, komt hem met een beetje geluk echter ook tegen op de skipistes – of op talloze affiches waarop hij samen met zijn zoon Johannes de medailles viert.
1988 in het Canadese Calgary: de uitzonderlijke atleet Hubert Strolz wint Olympisch goud in de combinatie. Of het verblijf op Jamaica, slechts een week voor de Olympische Spelen, daadwerkelijk het doorslaggevende verschil maakte? Strolz weet het zelf niet helemaal zeker.
Het was echter wel een goede beslissing geweest. Om zijn hoofd leeg te maken. Om nieuwe energie op te doen.
Het contrast daarna was echter enorm, herinnert hij zich: ijskoud, droog en totaal anders dan de tropische omstandigheden daarvoor. Gelukkig was het hele team uitstekend voorbereid op deze moeilijke omstandigheden.
Heel Warth vierde dit historische moment – zonder te vermoeden dat de familie Strolz dit verhaal decennia later nog eens zou voortzetten.
34 jaar na Calgary wint Huberts zoon Johannes Olympisch goud. In dezelfde discipline.
Vader en zoon. Twee Olympische overwinningen. Een buitengewoon hoofdstuk in de sportgeschiedenis.
1988 in het Canadese Calgary: de uitzonderlijke atleet Hubert Strolz wint Olympisch goud in de combinatie. Of het verblijf op Jamaica, slechts een week voor de Olympische Spelen, daadwerkelijk het doorslaggevende verschil maakte? Strolz weet het zelf niet helemaal zeker.
Het was echter wel een goede beslissing geweest. Om zijn hoofd leeg te maken. Om nieuwe energie op te doen.
Het contrast daarna was echter enorm, herinnert hij zich: ijskoud, droog en totaal anders dan de tropische omstandigheden daarvoor. Gelukkig was het hele team uitstekend voorbereid op deze moeilijke omstandigheden.
Heel Warth vierde dit historische moment – zonder te vermoeden dat de familie Strolz dit verhaal decennia later nog eens zou voortzetten.
34 jaar na Calgary wint Huberts zoon Johannes Olympisch goud. In dezelfde discipline.
Vader en zoon. Twee Olympische overwinningen. Een buitengewoon hoofdstuk in de sportgeschiedenis.
Auteur: Benni Sauer | ALPSTYLE Magazine